παρουσίαση βιβλίου : Σύγχρονες Βαβέλ.

Το βιβλίο αυτό αποτελεί μια προσπάθεια μελέτης του μεταναστευτικού φαινομένου σε παγκόσμιο κλίμακα και κατ’ εξοχήν στην Ελλάδα. Είναι το επιστέγασμα μιας μακρόχρονης έρευνας στην αθηναϊκή γειτονιά του Αγίου Παντελεήμονα, στα πλαίσια διδακτορικής εργασίας του συγγραφέα.
…Ο καπιταλισμός και η αποικιοκρατία αποδιάρθρωσαν παγιωμένες ισορροπίες του ανθρώπινου βίου, πυροδοτώντας τις μεγαλύτερες μετακινήσεις πληθυσμών στην ιστορία. Έτσι, το μεταναστευτικό τείνει να αναδειχθεί σε υπ’ αριθμόν ένα ζήτημα του 21ου αιώνα, καθώς συμπυκνώνει όλες τις παγκόσμιες αντιθέσεις – γεωπολιτικές, πολιτιστικές, οικονομικές, οικολογικές και δημογραφικές.
…Η παγκοσμιοποίηση, θεωρώντας ότι οι άνθρωποι και οι κοινωνίες τους μπορούν να λειτουργήσουν ως αεικίνητα εμπορεύματα, αποθέωσε αυτή τη ρευστότητα, ως τα προανάκρουσμα μιας υπερεθνικής, πολυπολιτισμικής παγκόσμιας κοινωνίας. Και φυσικό, θα συμβεί τα αντίθετο, και η Ευρώπη θα μεταβληθεί σε θέατρα σφοδρών διαπολιτισμικών συγκρούσεων, που με την σειρά τους παράγουν έναν σοβινιστικό σπασμό. Η ίδια η παγκοσμιοποίηση, οδηγώντας εκτός ελέγχου φαινόμενα όπως η μετανάστευση, προετοιμάζει την “Ευρώπη-φρούριο” που σήμερα καταγγέλλει.
…Και αν, στη Δύση, η νέα μεγάλη μετακίνηση των λαών αποτελεί εν μέρει τη νέμεση της αποικιοκρατικής ύβρεως, η αποικιακρατούμενη Ελλάδα βρίσκεται στη δεινότερη θέση, όντας στο σύνορο των κόσμων που συγκρούονται.
…Εξάλλου, υπάρχουν δυνάμεις που επιθυμούν μια τέτοια εξέλιξη. Στην Ανατολή, το νεο-οθωμανικό καθεστώς της γείτονος επιθυμεί να ανασυστήσει έναν αυτοκρατορικό δεσποτισμό και μεθοδεύει τη μεταβολή της πολιτιστικής και εθνολογικής σύνθεσης στην Ελλάδα και στα Βαλκάνια. Στη Δύση, τόσο η φιλελεύθερη Μέρκελ όσο και ο αντιφιλελεύθερος Ορμπάν θέλουν να μεταβάλουν την Ελλάδα σε μεθόριο ελέγχου και hot spot, όπου θα φιλτράρονται τα μεταναστευτικά ρεύματα.
…Στη γειτονιά του Αγίου Παντελεήμονα, αναδείχτηκαν in viva αυτοί οι μηχανισμοί: η ανεξέλεγκτη μετανάστευση πολιτισμικά μη αφομοιώσιμων πληθυσμών οδήγησε σε μια γενικευμένη “σύγκρουση πολιτισμών” και έδωσε τη δυνατότητα να ριζώσει -σε τμήματα του ελληνικού πληθυσμού- το ναζιστικό φαινόμενο.
…Μόνη διέξοδος απέναντι στο δίλημμα: ψευδο-πολυπολιτισμική αποσύνθεση ή ναζιστική σύσπαση, η αριστοτελική “μεσότητα” της απόρριψης της λογικής των no-border με παράλληλη αποδοχή και ένταξη πληθυσμών πολιτισμικά συμβατών με τους Έλληνες, σε αριθμούς και μεγέθη που αποκλείουν τη δημιουργία γκέτο. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Η αυτάρκεια και η ταπείνωση

Ιωάννης Καραβιδόπουλος, Ομότιμος Καθηγητής Ερμηνείας της Καινής Διαθήκης, Θεολογικής Σχολής Α.Π.Θ.

Είπε ο Κύριος αυτή την παραβολή: «Δύο άνθρωποι ανέβηκαν στο ναό για να προσευχηθούν. Ο ένας ήταν Φαρισαίος κι ο άλλος τελώνης. Ο Φαρισαίος στάθηκε επιδεικτικά κι έκανε την εξής προσευχή σχετικά με τον εαυτό του: “Θεέ μου, σ’ ευχαριστώ που εγώ δεν είμαι σαν τους άλλους ανθρώπους άρπαγας, άδικος, μοιχός, ή και σαν αυτόν εδώ τον τελώνη. Εγώ νηστεύω δύο φορές την εβδομάδα και δίνω στο ναό το δέκατο απ’ όλα τα εισοδήματα μου”. Ο τελώνης, αντίθετα, στεκόταν πολύ πίσω και δεν τολμούσε ούτε τα μάτια του να σηκώσει στον ουρανό. Χτυπούσε το στήθος του και έλεγε: “Θεέ μου, σπλαχνίσου με τον αμαρτωλό”. Σας βεβαιώνω πως αυτός έφυγε για το σπίτι του αθώος και συμφιλιωμένος με το Θεό, ενώ ο άλλος όχι· γιατί όποιος υψώνει τον εαυτό του θα ταπεινωθεί, κι όποιος τον ταπεινώνει θα υψωθεί» (Λουκ. 18, 10-14).

Δύο χαρακτηριστικούς τύπους ανθρώπων μας παρουσιάζει η σημερινή ευαγγελική περικοπή: Ένα Φαρισαίο και έναν τελώνη που προσεύχονται στο Ναό. Αποτελούν τους δύο αντίθετους πόλους της κοινωνίας της εποχής εκείνης. Ο ένας είναι ο ευσεβής και δίκαιος στα μάτια των ανθρώπων, ο γνώστης του Νόμου, ο ανήκων στην ομάδα των Φαρισαίων που ήταν η άρχουσα θρησκευτική τάξη. Ο άλλος είναι ο εκπρόσωπος της τάξεως των αμαρτωλών, των ανθρώπων που το επάγγελμά τους ήταν συνυφασμένο με την αρπαγή, τη βιαιότητα, την απομύζηση των υπαρχόντων του λαού. Τελώνης στη συνείδηση όλης της κοινωνίας της εποχής είναι ο έσχατος των αμαρτωλών. Συνεχίστε την ανάγνωση του “Η αυτάρκεια και η ταπείνωση”

Η Μεταμόρφωση του Σωτήρος ως πηγή θεογνωσίας

Οι άγιοι Πατέρες καθόρισαν να γιορτάζεται η μεγάλη δεσποτική γιορτή της Θείας Μεταμορφώσεως την 6η Αυγούστου, δηλαδή σαράντα ήμερες πριν από την Ύψωση του Τιμίου Σταυρού. Έκριναν αναγκαία τη μετάθεση της γιορτής, γιατί δεν ταίριαζε ο πανηγυρικός της χαρακτήρας με την πένθιμη περίοδο της Μ. Τεσσαρακοστής, στη διάρκεια της οποίας είχε γίνει. Κι έγινε τότε για να προετοιμάσει τους Αποστόλους για τη δοκιμασία του Θείου Πάθους, αλλά και για να επιβεβαιώσει κατά κάποιο τρόπο την προαιώνια δόξα Του..

Συνεχίστε την ανάγνωση του “Η Μεταμόρφωση του Σωτήρος ως πηγή θεογνωσίας”

Ἐπί σοὶ χαίρει, Κεχαριτωμένη, πᾶσα ἡ κτίσις

(«Ὡς ἐμψύχῳ Θεοῦ κιβωτῷ ψαυέτω μηδαμῶς χείρ ἀμυήτων· χείλη δέ πιστῶν τῇ Θεοτόκῳ ἀσιγήτως φωνήν τοῦ ἀγγέλου ἀναμέλποντα, ἐν ἀγαλλιάσει βοάτω: Ὄντως ἀνωτέρα πάντων ὑπάρχεις, Παρθένε ἁγνή»)

«Ἐσένα πού εἶσαι ζωντανή κιβωτός τοῦ Θεοῦ, ἄς μή σέ ἀγγίζει ὁλότελα χέρι ἄπιστο, ἀλλά χείλια πιστά ἄς ψάλλουνε δίχως νά σωπάσουνε τή φωνή τοῦ ἀγγέλου (ὁ ὑμνωδός θέλει νά πεῖ τή φωνή τοῦ ἀρχαγγέλου Γαβριήλ, πού εἶπε «εὐλογημένη σύ ἐν γυναιξί») κι ἄς κράζουνε: «Ἀληθινά, εἶσαι ἀνώτερη ἀπ’ ὅλα Παρθένε ἁγνή».                                      .

Ἀλλοίμονο! Ἀμύητοι, ἄπιστοι, ἀκατάνυχτοι, εἴμαστε οἱ πιό πολλοί σήμερα, τώρα πού ἔπρεπε νά προσπέσουμε μέ δάκρυα καυτερά στήν Παναγία καί νά ποῦμε μαζί μέ τό Θεόδωρο Δούκα τό Λάσκαρη, πού σύνθεσε μέ συντριμμένη καρδιά τόν παρακλητικό κανόνα: «Ἐκύκλωσαν αἱ τοῦ βίου με ζάλαι ὥσπερ μέλισσαι κηρῖον, Παρθένε». «Σάν τά μελίσσια πού τριγυρίζουνε γύρω στήν κερήθρα, ἔτσι κ’ ἐμένα μέ ζώσανε οἱ ζαλάδες τῆς ζωῆς καί πέσανε ἀπάνω στήν καρδιά μου καί τήν κατατρυπᾶνε μέ τίς φαρμακερές σαΐτες τους. Ἄμποτε, Παναγία μου, νά σέ βρῶ βοηθό, νά μέ γλυτώσεις ἀπό τά βάσανα».
Συνεχίστε την ανάγνωση του “Ἐπί σοὶ χαίρει, Κεχαριτωμένη, πᾶσα ἡ κτίσις”

Ἕνα παραμύθι γιὰ μεγάλους καὶ μικροὺς

Ἕνα βράδυ ἕνας γέρος (ἰνδιάνος) τῆς φυλῆς Τσερόκι, μίλησε στὸν ἐγγονό του γιὰ τὴ μάχη ποὺ γίνεται μέσα στὴν ψυχὴ τῶν ἀνθρώπων.

Εἶπε: «Γιέ μου, ἡ μάχη γίνεται μεταξὺ δύο «λύκων» ποὺ ὑπάρχουν μέσα σὲ ὅλους μας. Ὁ ἕνας εἶναι τὸ Κακό. – Εἶναι ὁ θυμός, ἡ ζήλια, ἡ θλίψη, ἡ ἀπογοήτευση, ἡ ἀπληστία, ἡ ἀλαζονεία, ἡ αὐτολύπηση, ἡ ἔνοχη προσβολή, ἡ κατωτερότητα, τὰ ψέματα, ἡ ματαιοδοξία, ἡ ὑπεροψία, καὶ τὸ ἐγώ.

Ὁ ἄλλος εἶναι τὸ Καλό. – Εἶναι ἡ χαρά, ἡ εἰρήνη, ἡ ἀγάπη, ἡ ἐλπίδα, ἡ ἠρεμία, ἡ ταπεινοφροσύνη, ἡ εὐγένεια, ἡ φιλανθρωπία, ἡ συμπόνια, ἡ γενναιοδωρία, ἡ ἀλήθεια, ἡ εὐσπλαχνία καὶ ἡ πίστη στὸ Θεό.»

Ὁ ἐγγονὸς τὸ σκέφτηκε γιὰ ἕνα λεπτὸ καὶ μετὰ ρώτησε τὸν παππού του: «Ποιὸς λύκος νικάει;»

Ὁ γέρος Ἰνδιάνος Τσερόκι ἀπάντησε ἁπλὰ. «Αὐτὸς ποὺ ταΐζεις.»

Με αυτή την αλληγορία ξεκίνησε η φετινή παραδοσιακή εκδήλωση που για πρώτη φορά μετά το 2005, έγινε λόγω ανωμαλίας των καιρικών συνθηκών, στο Ρόδον Παλλάς.

Εμείς, ως συσσίτιο που διοργανώνει την αποψινή βραδιά, προσπαθούμε να «ταΐσουμε» τον καλό «λύκο» της φιλανθρωπίας, της συμπόνοιας κ.λπ.

Εκφράστηκαν πολλές ευχαριστίες προς:

  1. Τους επιτρόπους, τους συνεργάτες και το προσωπικό του Ναού,
  2. Τις διακόνισσες στην δραστηριότητα του Κυριακάτικου κεράσματος, που προσφέρεται αμέσως μετά την Θεία Λειτουργία, όλο το χρόνο (εκτός Ιουλίου και Αυγούστου),
  3. Τις διακόνισσες που προετοιμάζουν και προσφέρουν τον καφέ για τους τεθλιμμένους των μνημοσύνων της ενορίας μας,
  4. Τα παιδιά και τους γονείς τους που μας τα εμπιστεύονται και τα φέρνουν με μεγάλη χαρά και στο κατηχητικό αλλά και το χορευτικό μας,
  5. Ιδιαιτέρως τις διακόνισσες του συσσιτίου που προσφέρουν με πολλή αγάπη και αγώνα, φαγητό σε δεκάδες συνανθρώπους μας, υπερβάλλοντας και τον εαυτό τους ειδικά σε άσχημες καιρικές συνθήκες,
  6. Τους επιχειρηματίες του Ρόδον Παλλάς που μας προσέφεραν την αίθουσα δωρεάν αλλά και τους υπαλλήλους που διακονούν στην εξυπηρέτηση των φαγητών και των ποτών αφιλοκερδώς.
  7. Τον ηχολήπτη και το συγκρότημα «εν πλω» για την κάλυψη της εκδήλωσης αυτής
  8. Τους καταστηματάρχες που μας έδωσαν μια πληθώρα δώρων για να προωθήσουμε τη λαχειοφόρο αγορά μας και την εταιρεία Παλίρροια Α.Ε για την προσφορά της σε εδέσματα
  9. και τέλος, την Ιερά Μητρόπολη και τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη μας οι οποίοι αποτελούν την ομπρέλα κάθε πνευματικής ή άλλης δράσης των ενοριών καθώς και της δικής μας ενορίας.

Επισημάνθηκε ότι στο συσσίτιο αλλά και στις άλλες δραστηριότητες διακονίας, μπορεί να συμμετέχει οποιοσδήποτε θα ήθελε να αφιερώσει υπέρ της ενορίας χρόνο, κόπο, αγάπη και ενδιαφέρον. Δεν είναι κλειστές ομάδες από «ημετέρους». Και αυτό επισημαίνεται με πολύ εμφατικό τρόπο γιατί ίσως κάποιοι έχουν την λανθασμένη εντύπωση ότι η προσφορά του συσσιτίου γίνεται από και προς συγκεκριμένους ανθρώπους.

Ευχαριστούμε για τη συμμετοχή στην φετινή μας εκδήλωση και σας ευχόμαστε καλή διασκέδαση.

 

Άγνωστος συγγραφέας

ΤΙ ΣΥΜΒΟΛΙΖΟΥΝ ΤΑ ΚΟΚΚΙΝΑ ΑΥΓΑ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ

Το βάψιμο των αβγών είναι το κατεξοχήν πασχαλινό έθιμο και γίνεται κάθε Μεγάλη Πέμπτη. Η ιστορία του κόκκινου αβγού Τα κόκκινα ή διακοσμημένα αβγά τα συναντάμε πριν από τα χρόνια του Χριστού, στην αρχαία Ρώμη, την Κίνα, την Γαλιλαία, την Περσία και την Αίγυπτο, όπου μοιράζονται σε ανοιξιάτικες γιορτές αφού -μαζί με τα κουνέλια- αποτελούσαν αρχαίο σύμβολο γονιμότητας, άξιο λατρείας και σεβασμού.

Συνεχίστε την ανάγνωση του “ΤΙ ΣΥΜΒΟΛΙΖΟΥΝ ΤΑ ΚΟΚΚΙΝΑ ΑΥΓΑ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ”